Make

Make łączy programy firmy, także te spoza Microsoftu, i nie wymaga pisania kodu: zamówienie zapisane w arkuszu Google może samo założyć fakturę i wysłać potwierdzenie. Rozlicza się go w kredytach, które zużywa każdy krok scenariusza, więc źle ustawiony scenariusz potrafi w tydzień zużyć miesięczny pakiet.

Jak to działa?

1. Zakładasz organizację i wybierasz region danych: UE albo USA. Regionu nie zmienisz po założeniu organizacji, a nowa organizacja startuje w planie Free.
2. Łączysz aplikacje: moduły aplikacji (Outlook, SharePoint, Excel, Teams i wiele usług spoza Microsoftu) łączą się z Twoim kontem w danej usłudze.
3. Budujesz scenariusz w przeglądarce. Pierwszy moduł to wyzwalacz: startuje według harmonogramu albo od razu po webhooku, czyli wywołaniu z innego systemu. Kolejne moduły wykonują się po kolei.
4. Każde uruchomienie modułu zużywa kredyty: moduł bez AI 1 kredyt (wcześniej 1 operację), bez względu na rozmiar danych (pomoc Make). Moduły przetwarzają każdy rekord osobno, a wyzwalacz sprawdzający dane liczy się jako 1 uruchomienie na sprawdzenie (pomoc Make). Scenariusz z wyzwalaczem i 2 modułami, który raz dziennie przetwarza 20 nowych wierszy, zużywa 41 kredytów dziennie, czyli ok. 1 230 miesięcznie.
5. Historia scenariusza pokazuje każde uruchomienie: status, zużyte kredyty i rozmiar przesłanych danych.

Przykład z praktyki

Typowa sytuacja: firma pracuje na Google Workspace, zamówienia zapisuje w arkuszu Google, a faktury wystawia w osobnym programie. Scenariusz obserwuje nowe wiersze arkusza, dla każdego wystawia fakturę przez API programu i wpisuje numer faktury z powrotem do wiersza. Gdy program nie odpowie, nieudany przebieg można zapisać do ponowienia, jeśli włączysz to w ustawieniach scenariusza.

Kiedy ma sens, a kiedy nie?

Make ma sens, gdy firma pracuje na Google Workspace albo na kilku usługach spoza Microsoftu, na przykład w programie do faktur, sklepie i arkuszach, i chce je połączyć bez własnego serwera. Plan Free pozwala sprawdzić pomysł, zanim zapłacisz.

Power Automate ma sens, gdy procesy przechodzą głównie przez SharePoint, Outlooka i Teams: łączniki standardowe są w cenie planu Microsoft 365.

Make gorzej sprawdza się, gdy:

• scenariusz ma sprawdzać dane co minutę albo przetwarzać tysiące rekordów: koszt rośnie z liczbą uruchomień modułów, więc pakiet kredytów kończy się szybko;
• dane mają zostać na serwerach firmy: Make jest usługą w chmurze producenta, więc rozważ n8n na własnym serwerze.

Wdrażamy automatyzacje w Power Automate, a także w Make i n8n. Opisz, które programy mają ze sobą współpracować, a po krótkiej rozmowie dostaniesz propozycję narzędzia i plan prac.

Opisz swoją automatyzację

Na co uważać?

Koszt zależy od liczby kroków

Wyzwalacz, który sprawdza dane co 15 minut, zużywa 4 kredyty na godzinę, czyli ok. 2 880 miesięcznie, a co minutę 43 200, więcej niż pakiet 10 000 (pomoc Make). Webhook startuje scenariusz dopiero po zdarzeniu, więc nie zużywa kredytów na kolejne sprawdzenia.

Plan Free kosztuje 0 USD i daje 1 000 kredytów miesięcznie. Plany Core, Pro i Teams kosztują 9, 16 i 29 USD miesięcznie za 10 000 kredytów na miesiąc przy płatności rocznej, a przy płatności co miesiąc 10,59, 18,82 i 34,12 USD (cennik Make). Make podaje ceny tylko w dolarach, bez podatków (warunki Make). Dodatkowe kredyty kosztują o 25% więcej niż kredyty w planie i wygasają z końcem okresu rozliczeniowego (pomoc Make). Gdy kredyty się skończą, scenariusze przestają działać, dopóki nie zmienisz planu albo, w planie płatnym, nie dokupisz kredytów lub nie włączysz automatycznego dokupowania.

Błędy

Domyślnie błąd cofa przebieg, a po 3 kolejnych błędach scenariusz się wyłącza; przy wyzwalaczu natychmiastowym, takim jak webhook, wyłącza się od razu. Nieudany przebieg nie czeka na ponowienie, dopóki w ustawieniach scenariusza nie włączysz zapisu niedokończonych wykonań. W scenariuszach, od których zależy praca, ustaw własną obsługę błędów: Make ma 5 sposobów, od pominięcia błędu (Skip) i ponowienia (Retry) po cofnięcie zmian (Rollback).

Dane, logi i umowa

Przy regionie UE usługa jest hostowana w Irlandii, a w planie Enterprise w Niemczech (lista podprocesorów). W logach przebiegów zostają dane przetwarzane w scenariuszu: 7 dni w planie Free i 30 dni w planach Core, Pro i Teams (cennik Make). Ustawienie „Keep data confidential” ich nie zachowuje, ale bardzo utrudnia szukanie przyczyny błędu (ustawienia scenariusza). Jeśli przez scenariusze przechodzą dane osobowe, umowa powierzenia (DPA) jest częścią umowy z Make, a podpisaną wersję możesz wygenerować.

Konto, właściciel i Microsoft 365

Organizacja może mieć tylko 1 właściciela, a po usunięciu profilu autora jego połączenia można zachować albo skasować: skasowanie zatrzymuje wszystkie scenariusze, które z nich korzystają. Zakładaj więc organizację na adres firmowy, który zostaje w firmie po odejściu pracownika. Moduły Microsoft 365 łączą się z kontem użytkownika i proszą o szerokie uprawnienia do plików, na przykład Files.ReadWrite i Files.Read.All, więc użyj do tego dedykowanego konta służbowego z dostępem tylko do potrzebnych plików (moduł Excel). Moduły Excela mają limit 3 300 rekordów na zapytanie.

To opis praktyczny, nie porada prawna. W konkretnej sprawie zapytaj prawnika.

Pytania i odpowiedzi

Czy Make jest darmowy?

Częściowo. Plan Free kosztuje 0 USD i daje 1 000 kredytów miesięcznie, 2 aktywne scenariusze i uruchamianie co najmniej co 15 minut. Płatne plany znoszą limit scenariuszy i skracają odstęp do 1 minuty (cennik Make).

Co się stanie, gdy kredyty się skończą?

Możesz zmienić plan, a w planie płatnym także dokupić kredyty albo włączyć automatyczne dokupowanie (po 10 000 kredytów, z dopłatą 25%). Bez tego scenariusze przestają działać do czasu uzupełnienia kredytów (pomoc Make).

Czy do Make trzeba umieć programować?

Nie. Scenariusze składa się w przeglądarce z gotowych modułów, bez pisania kodu (pomoc Make). Rozbudowany scenariusz z warunkami i obsługą błędów trzeba jednak zaprojektować i utrzymywać.

Zobacz też

• n8n
• Power Automate
• Webhook
• API