Wybrane wdrożenia, opisane liczbami.

Problem

Sprawy w jednym programie, faktury w drugim, terminy w arkuszu, ustalenia w skrzynkach osób prowadzących. Żadne z tych miejsc nie miało całości i każde miało trochę, więc odpowiedź na pytanie „co się dzieje w tej sprawie” wymagała odszukania konkretnej osoby. Ludzie prowadzący po 100 i 200 spraw nie mogli poprawić w kartotece nawet literówki, a w 8 na 10 kartotek brakowało danych podstawowych, czyli tego, bez czego nie da się wystawić dokumentu.

Co zbudowaliśmy

Zbudowaliśmy jeden rejestr spraw, klientów, dokumentów i zadań, z uprawnieniami rozdzielonymi na dwie osie: kto widzi i kto może edytować. Do tego automatyczne powiadomienia o zdarzeniach w sprawie oraz miejsce, w którym zespół zgłasza usprawnienia i widzi, co się z nimi dzieje. Migracja objęła całą dotychczasową bazę jednym przebiegiem, razem z porządkowaniem kont i łączeniem duplikatów.

Problem

Dane od klienta zbierało się w wywiadzie, potem uzupełniało mailem i telefonicznie, a na końcu przepisywało do formularza urzędowego. Formularz miał 477 komórek do wypełnienia, w tym 75 pól danych podstawowych i 12 tabel danych szczegółowych. Uzasadnienie pisało się przy każdej sprawie od zera, mimo że w połowie przypadków różniło się szczegółami. Klient podawał te same dane kilka razy, a firma kilka razy je przepisywała.

Co zbudowaliśmy

Zbudowaliśmy ankietę online, którą klient wypełnia raz, u siebie, we własnym tempie. Odpowiedzi wpadają prosto do systemu, osoba prowadząca dostaje ekran weryfikacji z podświetlonymi brakami i uzupełnia to, co wymaga wiedzy fachowej. Gotowy dokument generuje się jednym kliknięciem z danych sprawy, razem z przygotowanym do redakcji uzasadnieniem.

Problem

Dane o tysiącach podmiotów przyszły w formie, w jakiej przychodzą najczęściej: jako PDF. Do dalszej pracy potrzebna była tabela, a między jednym a drugim stała czynność, którą każdy zna i której nikt nie planuje. Przy ponad 4 tys. pozycji i 20–30 sekundach na wiersz wychodziło od 22 do 34 godzin, czyli kilka dni pracy jednej osoby. To zadanie najgorszego rodzaju: zbyt duże, żeby zrobić je od ręki, i zbyt jednorazowe, żeby ktokolwiek pomyślał o zautomatyzowaniu.

Co zbudowaliśmy

Napisaliśmy jednorazowe narzędzie ekstrakcji z automatyczną kontrolą kompletności: wyciąga dane, sprawdza, czy liczba pozycji się zgadza, i pokazuje rozbieżności do ręcznego rozstrzygnięcia. Robota na jeden raz, która i tak się opłaciła.